Baba,
Mektup elinize geçtiğinde ben aranızdan ayrılmış bulunuyorum. Ben ne
kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. Fakat bu durumu
metanetle karşılamanı istiyorum, insanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler,
önemli olan çok fazla yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler
yapabilmektir. Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum. Ve
kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında
tereddüt etmemişlerdir. Benim de düşmeyeceğimden şüphen olmasın, oğlun,
ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir, o bu yola bilerek girdi
ve sonunun da bu olduğunu biliyordu. Seninle düşüncelerimiz ayrı ama
beni anlayacağını tahmin ediyorum. Sadece senin değil Türkiye'de yaşayan
Kürt ve Türk halklarının da anlayacağına inanıyorum. Cenazem için
avukatlarıma gerekli talimatı verdim. Ayrıca savcıya da bildireceğim.
Ankara'da 1969'da ölen arkadaşım Taylan Özgür'ün yanına gömülmek
istiyorum. Onun için cenazemi İstanbul'a götürmeye kalkma, annemi
teselli etmek sana düşüyor, kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum.
Kendisine özellikle tembih et. Onun bilim adamı olmasını istiyorum,
bilimle uğraşsın ve unutmasın ki bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa
hizmettir, son anda yaptıklarımdan en ufak pişmanlık duymadığımı
belirtir, seni, annemi, ağabeyimi ve kardeşimi devrimciliğimin olanca
ateşi ile kucaklarım.
Oğlun Deniz Gezmiş. Merkez Cezaevi
"Mersin Üniversitesi Haber Portalı"
23 Ocak 2014 Perşembe
Deniz Gezmiş:Ailesine Mektup
